5 روزه ک خونواده ی ما سه نفره شده

بحث ها زیاد شده و بازم دادگاه بازیا

متنفرم.. دختر خوبیه با استعداد و خوشکل

خوابم میاد

بچه طلاق بودن چقد سخته..

هرگز خودمو نمیتونم جای ف بذارم... دختر مو فرفری خوش خنده

از دیروز ک رسما اومده اینجا نمیدونم چیجوری ام

خوشحال یا ناراحت..

نظری ندارم.. اصلا نمیدونم چطور باید با یه دختر رفتار مناسب داش

بیشتر دارم تلاش میکنم رفیقش باشم تا بزرگتر

رفیق ک باشم بهم اعتماد میکنه سفره ی دلشو برام باز میکنه و اینجوری فک کنم بهتر بشه در کنارمون باشه

نمیدونم... فقد قلبم نمیکشه ف جایی باشه ک بهش فشار بیاد

درسته ف حاصل یه رابطه نا م. ش. ر. و. ع میم بوده ولی خب.. الان اون یه انسانه و نیاز ب همدلی داره..

هیچ نظری ندارم امیدوارم خدا کمک کنه